ฟ้า..

คือผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เข้ามาเพื่มเติมในชีวิตผม

จากที่แค่เป็นคนรู้จักกัน

อะไรๆหลายอย่างทำให้ความสัมพันธ์นั้น พัฒนาเพิ่มขึ้น

..หวังแรก เหมือนผู้ชายทั่วๆไป ก็แค่หวังในตัว ผู้หญิงคนหนึ่ง

ความผิด ความเลว ทั้งหมดที่ทำไป

ฟ้ารู้ดี

ฟ้ารับได้ ทน ทำดีต่อไป ไม่เคยมีข้อโต้แย้ง ไม่เคยมีข้อเรียกร้อง

ต่อให้สิ่งที่ผมทำ มันจะขัดกับใจเธอแค่ไหน

มันจะกระทบจิตใจเธอแค่ไหน

ไม่เลย ผมไม่เคยรู้ อาจจะรู้บ้าง แต่ไม่ได้สน

หากฟ้าไม่พอใจ ฟ้าคงจะเลิกไปเอง

...

วันเวลาผ่านไป ฟ้า

ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย

ยังเป็นฟ้า เหมือนเดิม ไม่มีอะไรที่ดูแปลก เปลี่ยน

ฟ้ายังเป็นคนดี ดูแล เอาใจใส่ ไม่เคยนอกใจ

และไม่เคยเรียกร้องสิทธิ์ใดๆในตัวผม

ฟ้า ทำให้รู้ว่า สิ่งที่ต้องการ มันอยู่ตรงหน้าแล้ว

แม้ไม่ได้สวย ไม่ได้เลิศเลอ ไม่ได้ดูเด่นกว่าใคร

แต่สิ่งที่ฟ้าทำมา และจะทำต่อไป

มันคงหาไม่ได้แล้ว ในโลกนี้

.....

หมดข้อกังขาในตัวฟ้า

จะหาเหตุผลไหนมาตีจาก

จะยังเรียกตัวเองว่าเป็นคนอยู่มั้ย ถ้าทิ้งเธอ

ถ้าปล่อยเธอไปเจออะไรที่มันอาจจะร้ายกว่านี้

เธอจะรับได้มั้ย เธอจะเป็นอย่างไร

แล้วหากคิดที่จะดูแลฟ้าล่ะ

คิดว่าตัวเองดูแลฟ้าได้เหรอ

ถ้าคิดจะจริงจัง ทำเขาเจ็บมาก็มาก ยังจะอะไรอีกเหรอ

ตอบตัวเองได้เลย

ว่า ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ดูได้ไหม ไม่รู้สิ..

บอกได้แค่ว่า จะดูแลให้ดีที่สุด

เท่าที่ชีวิตนี้ จะทำให้คนคนหนึ่งได้

ขอบคุณความอดทนของฟ้า ที่ทำให้ผมตาสว่าง

ขอโทษในความผิดที่มีที่ทำไป รู้ว่าคงไม่ช่วยอะไรแค่ขอโทษ

แต่สิ่งที่จะทำจากนี้ไป จนสุดท้าย..

จะทำมัน เพื่อฟ้า..